‘s lands wijs, ‘s lands eer

Iljo Keisse maakte obscene gebaren richting een Argentijnse serveerster. Sommige bronnen zeggen dat ze iets tegen haar achterste voelde, andere bronnen melden dat er geen contact was. De waarheid zullen we niet precies te weten komen. Feit is dat dit natuurlijk een oerstomme actie van een 36-jarige vader van twee is. Hij heeft sorry gezegd, het was inderdaad een stomme actie, hij heeft er hopelijk van geleerd en de zaak is door de politie afgesloten.

Maar dat was niet het einde. Door verschillende mensen en factoren is de wijnvlek die eerst nog keurig met wat Vanish weggepoetst kon worden, een niet meer op te kuisen vlek geworden.

Je bent in een land te gast. Je bent de gast van een organisatie. Dan heb je je aan de mores in dat land te houden. Misschien is het in het café van de vader van Iljo Keisse in Gent gebruikelijk om tegen serveersters aan te rijden of obscene gebaren te maken (ik waag dat te betwijfelen), in Argentinië is het dat niet: ’s lands wijs, ’s lands eer noemen ze dat.

Daarnaast sta je daar in de kleding van je sponsor. Toen ik bij een wielerploeg werkte, kreeg ik soms foto’s toegestuurd van Tinder-gebruikers die renners in tenue op die app waren tegengekomen. Ik ben van mening dat dat niet kan. Nee, Keisse was op dat moment niet in koers maar hij droeg wel de kleding van zijn werkgever en was daarom niet anoniem. Of je anoniem wel zo achter vrouwen moet gaan staan, waag ik trouwens ook te betwijfelen.

Wat opvallend is, is het culturele verschil in reacties. In België en in mindere mate Nederland lijkt de universele teneur te zijn dat men het allemaal enorm overtrokken vindt. In Angelsaksische landen keurt men het vrijwel unaniem af. Maar dat terzijde.

Maar goed, die wijnvlek dus. Die werd veel groter door het gedrag van de grote baas van Deceuninck-Quickstep. Patrick Lefevere achtte het een goed idee te suggereren dat de vrouw in kwestie alleen maar voor het geld ophef veroorzaakte. De vader van Iljo Keisse maakte het er vervolgens niet beter op door te suggereren dat de vrouw in kwestie het zelf had uitgelokt: een opmerking uit de stroming “een kort rokje vraagt erom.”

Tot slot beledigt de ploeg de koersorganisatie en lokale sponsors door de dag voor een rustdag “wegens vermoeidheid” de podiumceremonie niet bij te wonen.

Dát is waar sponsors als Deceuninck en Specialized over vallen. Dat Keisse een stomme inschattingsfout heeft gemaakt, is te vergeven en zal hem ook wel vergeven worden. We dragen Peter Sagan zijn billenknijpincident ook niet meer na. De reactie van het management door de schuld naar de serveerster zelf te schuiven en daarna de organisatie te beledigen, is waar grote merken als Specialized het moeilijk mee hebben. En op dat vlak geef ik ze geen ongelijk.

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>